Dear Diary. Part 12.

Vier transfusies, elke week een. Dat is wat in het gesprek naar voren komt. De statistieken van deze behandeling zijn goed. Een lieve verpleegkundige bespreekt alle details met mij en Sander.

Week 1.

De eerste transfusie verloopt goed. Wel duurt het erg lang, wel 6 uur. Het is ook erg vermoeiend en daar heb ik de dagen erna nog steeds last van. Bijkomend probleem is dat ik absoluut niet goed slaap. 's Avonds in bed ben ik schapen aan het tellen, maar de schapen zijn me aan het uitlachen. Na een telefoongesprek krijg ik slaaptabletten voorgeschreven. Hoopvol neem ik er 's avonds eentje in maar helaas heeft het totaal geen effect....

Week 2.

De tweede transfusie gaat iets sneller. Omdat ik bij de eerste geen allergische reacties heb gekregen, mogen ze de medicijnen dit keer sneller door laten druppelen. Ofja, sneller... ik ben er toch weer vijf uur zoet mee. 

Maar gelukkig is er genoeg koffie beschikbaar, dus ik ben vrij gelukkig. Ook de dagen na deze transfusie ben ik erg vermoeid. Gelukkig slaap ik inmiddels wel weer iets beter.

Week 3.

De dag begint vandaag met bloedprikken. Inmiddels heb ik zelf alweer wat rode puntjes geconstateerd maar toch ben ik erg hoopvol. Ook met deze transfusie ben ik weer voor zo'n vijf uurtjes zoet. Gelukkig zijn alle verpleegkundige die er rondlopen ontzettend aardig. Dat maakt zo'n lange periode toch iets draaglijker. Bij thuiskomst vind ik helaas weer meer striemen en plekken. Toch maar even opbellen. De bloedwaarden zijn gedaald, helaas. Maar de sessie van deze dag komt er nog bovenop en de sessie van de week erop ook nog, dus hopelijk is het alleen een kwestie van, dat mijn lichaam iets meer tijd nodig heeft..

Week 4.

Lachend kom ik binnen, het is de laatste keer. En ditmaal ben ik al in vier uur klaar!! Adios Amigos! Vriendelijk bedank ik alle dames die me de afgelopen weken onder hun hoede hebben genomen. 
Een paar dagen na de transfusie ontdek ik een enorme plek op mijn borst. 

Volgende dag toch maar weer bloedprikken, grr..... 
's Middags krijg ik een telefoontje, in de gaten blijven houden, maar de bloedwaarden zijn ditmaal wel iets gestegen. JIPPIEEE!


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.