Dear Diary. Part 7.

Het is verbazingwekkend hoe je soms opeens kunt omslaan.
Nadat ik de volgende dag wakker was geworden, begon ik gelijk dingen te regelen. Zorgverzekering, huisarts, apotheek. 
Is Sander eigenlijk wel overal voor gemachtigd?

Dat bleek in sommige gevallen niet zo te zijn. Ik dacht altijd dat wanneer je getrouwd bent, dat soort dingen automatisch gaan. Maar na een paar uur, lange wachtrijen en belkosten later was alles vrijwel geregeld. Toch wel handig dat je het meeste tegenwoordig via internet of de telefoon kan regelen. 

Ik was al vroeg wakker geworden en na die paar uur ''werk'' ook alweer gesloopt, maar ik moest doorgaan. "Stilzitten heeft geen zin'' is opeens mijn huidige motto geworden. Na een paar uur verschijnt Sander in de woonkamer.
Koffie? Ja, doe maar.

Wat wil je gaan doen  vandaag? Rust houden? Wandelen? Mikado?Twister antwoordde ik met een scheve lach. 
Ik heb werkelijk waar geen idee. Ik zit vol levenslust en tegelijkertijd ben ik kapot moe. Ik wil niet stilzitten maar ik wil ook lekker bank hangen. Ik begin steeds meer te beseffen dat ik geen grip en controle op de situatie heb en dat frustreert me. Het is allemaal geblurd en tegelijkertijd vlijmscherp.

De volgende dag moet ik alweer vroeg in het ziekenhuis zijn. Mijn nieuwe bezigheid voor de aankomende tijd: Bloedprikken. Tuurlijk, het is niet leuk om te doen, maar moet dat nu echt tussen 08.00u & 10.00u.?
De wachtrij is lang, de wachtkamer zit vol en om eerlijk te zijn: de koffie niet te drinken. Eindelijk ben ik aan de beurt en ze heeft maar 2 minuten werk. Thuis ga ik maar weer onnozele kleine dingen doen, puur om mezelf bezig te houden. Morgen hebben we eindelijk een gesprek in het ziekenhuis.
Afwachten wat daar uit gaat komen..


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.