Dear Diary. Part 5.

Ik keek altijd ontzettend op naar mijn opa. Als er een definitie was van sterke personen dan was het mijn opa wel. Een grote brede man, die alles aankon. Die ons niks zou laten gebeuren. Een man die je gelijk geloofde als hij je zei:
Alles komt goed.

Zo probeerde ik nu ook te denken: Alles komt goed.
En ik moet zeggen, het lukt me aardig. Ik ben kalm, lig rustig op het ziekenhuis bed netflix te kijken en Sander zit naast me. Eindelijk wordt er op de deur geklopt en komt de dokter binnen gelopen. Ik blijk ITP te hebben, een auto immuun ziekte. HOE DAN? Gelijk werd me verzekerd dat ik niks heb gedaan om dit te veroorzaken. Er wordt nu gekeken of er een bloedtransfusie moet komen om de bloedplaatjes omhoog te krikken of dat er nog een andere manier is.
''Er komt zo dadelijk een collega bij U kijken., als U iets te drinken wilt staat er om de hoek een koffieapparaat.'' en weg is de dokter.

Dat laat ik me geen tweede keer zeggen. Ik heb eigenlijk een goede borrel nodig maar koffie is op het moment meer dan prima. Even naar buiten mag gelukkig ook, dus ik kan even mijn moeder bellen. Gek dat hoewel je 27 jaar oud bent en ''volwassen'' je gelijk je moeder bij je wilt hebben.

Een telefoongesprek, 2 sigaretten en 4 kopjes ''cappucino'' later komt de vrouwelijke collega terug. Er hoeft geen bloedtransfusie uitgevoerd te worden. Medicijnen moeten op het moment voldoende zijn. Wel is er nog de vraag of ik met exotische dieren in aanraking ben geweest.
Nee, ik heb geen slang in mijn huiskamer als U dat bedoeld.

Lachend wordt er gezegd dat ze dit soort dingen natuurlijk moet vragen, waarna er meerdere komen. Veelal dezelfde om eerlijk te zijn. 
''En tot slot mevrouw, is er een mogelijkheid dat U zwanger bent?''


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.