Vertellis.

Facebook. Held.

Op een brakke ochtend was ik maar weer eens aan het facebooken. Heerlijk, lekker eindeloos scrollen. Reddit even afspeuren, artikelen lezen & lekker op advertenties klikken. Zo kwam ik uit op: Vertellis. Ofja op:

Vertellis Chapters.

Wat is dat dan? Let op:

Het is een combinatie tussen een dagboek, notitieboek & inspiratieboek. Deze ‘personal coach’ in de vorm van een boek stelt krachtige vragen om je te leren bewuster en positiever in het leven te staan.
Een krachtig offline zelfreflectie-moment om meer uit je dagen te halen, stress te verminderen en persoonlijke ontwikkeling te stimuleren.

Dat klonk niet verkeerd. Tijdens therapie werd ik telkens geconfronteerd met zelfreflectie en dergelijke. Ik kreeg netjes huiswerk meegestuurd, maar bij thuiskomst wist ik mijn god niet meer hoe ik het ook alweer moest doen. Okay,okay, misschien iets anders dan waar het eigenlijk voor bedoeld is mááár: niet geschoten is altijd mis.

Het was net kerstmis.

Maar goed. Zo voel ik me bij elk pakketje wat binnen komt. 
Een dag later had ik mijn chapter al binnen. Dus 's avonds braaf na het werk ging ik mijn dag doornemen. Er worden vragen gesteld zoals:
''Waar ben je dankbaar voor, ''Wat kan er beter &
''Wat motiveert je op het moment.
Daarna moet je je dag gaan beschrijven. Ik moet zeggen, ik begon er nogal sceptisch aan. Dit kan ik ook in een normaal dagboek opschrijven.
Maar naarmate ik verder ging, hoe diepgaander de vragen werden.
"Waar kijk je naar uit?, "Waar ga je mee starten & mee stoppen? &
"Wat zou jouw jongere versie van jou vinden? Damn.

Ik merkte dat ik dieper ging nadenken over dingen, maar ook ergens mee geconfronteerd werd wat ik heel lang probeerde weg te stoppen. Ik ging inderdaad nadenken over dingen en bij sommige vragen ontdekte nieuwe ''triggers'' door mijn Ptss & waarvoor ik nu in behandeling ben. 

Ik merkte dat ik vooruitging.

Ik kreeg beter inzicht over dingen, merkte dat ik goed vooruitging & gemakkelijker mijn huiswerk van de therapeut kon afmaken. Ook over andere dingen ging ik nadenken. Mijn frustratie over het niet weten wat ik op het moment wil, niet weten hoe ik mijn nieuwe rol het beste kan vervullen & hoe ik mijn ''nieuwe ik'' het beste met mijn ''oude ik'' kan combineren.

Natuurlijk is het nu niet gelijk zo dat ik mijn behandelingen kan gaan afzeggen, die ik heb ik zeker nog wel nodig. Maar ik denk oprecht dat ik iets gemakkelijker door de behandeling heen ga doordat ik op sommige manieren anders ben gaan nadenken & nieuwe handvatten heb gekregen.
De insteek van Chapters was mensen bewuster te laten leven & meer offline contact maar ik denk dat er op hele andere fronten ook resultaten te behalen zijn. 

Waarom geen combinatie?

Serieus. En het maakt niet uit of je al ergens voor in behandeling bent, eraan wilt gaan beginnen of denkt: Hell no, geen therapeut voor mij.
Het heeft mij nieuwe inzichten gegeven, maakt therapie voor mij gemakkelijker en ik denk oprecht dat het een goede aanvulling is. Of je gebruikt Chapters gewoon waar het voor bedoeld is. Ook Prima :).


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.