De gelukkige huisvrouw.

Wie had dat gedacht?

Nooit, in mijn lang zal ze leven had ik gedacht dat ik ging trouwen. Maar het gebeurde wel degelijk. Ben ik gelukkig? Ja zeker! Ben ik een goede huisvrouw? Uhm. nee.

Let me explain:

Ik hou niet van:

Koken. Vind ik dus echt verschrikkelijk. Ik zie het nut er niet van in (behalve het gedeelte niet dood gaan dan), het duurt me te lang & het is gewoon niet mijn ding. Zal ik ervoor zorgen dat er een koud biertje in de koelkast staat? Met alle liefde. Zal het avond eten op tafel staan als hij thuis komt? Okay dan, omdat het moet. Maar liever niet... 
Strijken. Voorheen vond ik het heerlijk om te strijken. Hééél lang geleden, voordat ik werkte. Ik hou van de geur & gaf me een soort van rust maar nu heb ik er geen tijd meer voor, het kreukt toch weer en misschien helpt het ook niet helemaal mee, dat mijn man 385 blousen bezit. Ik beken: die 385 zijn er misschien maar 20, maar dan nog.
Planten water geven. Dit is tricky. Ik vind het niet erg om te doen, alleen ik ben er gewoon niet goed in. Of ik verzuip ze, of ik droog ze uit. There is no in between.
De was ophangen. Hel. Niks aan toe te voegen hierover.

Waar hou je dan eigenlijk wel van?

Poetsen. Vind ik heerlijk. Maar dan moet ik er wel tijd en zin in hebben. En de laatste tijd is dat misschien iets minder. Maar net zoals het strijken mij voorheen ook kalmeerde, heeft poetsen voor mij hetzelfde effect.
De was. Er is niks beters dan de geur van vers gezette koffie en schoon wasgoed. Het bij elkaar zoeken en in de wasmachine doen vind ik niet zo erg. Het daarna op moeten hangen? No gracias. Om trouwens over opvouwen nog maar te zwijgen.
Boodschappen. Vind ik eigenlijk ook niet zo erg om te doen. Lekker op de fiets naar de winkel ( want dat is goed voor je ), het bij elkaar zoeken en thuis opruimen ( van te voren wel ff afrekenen natuurlijk ), vind ik allemaal niet erg om te doen.

Het probleem is,

dat ik er tegenwoordig gewoon iets minder zin in heb. Ik zit midden in de behandelingen wat energie vretend is, daarnaast werk ik gewoon, ik ben druk bezig met bloggen en aan het uitvogelen wat ik nog meer wil. Natuurlijk doe ik het wel allemaal hoor, alleen net even iets minder als wat ik voorheen heb gedaan. En dat is okay.

Het is schoon en er staat eten op tafel.

Je kan alleen wel zien dat er in dit huis geleefd wordt. Niks mis mee. En op den duur als alles weer een beetje normaal is geworden, zal ik iets vaker de poetslap aanraken. Maar voor nu vind ik het eigenlijk wel best. Mijn man trouwens ook. Zolang er maar bier is ;).


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.