Poppenhuis.


Deur dicht.

Gister heb ik de laatste paar dingen uit mijn ouderlijk huis gehaald. Oude kleren, wat administratie. Een poppenhuis.
Dingen die je niet direct nodig had & bleef liggen.

Kortom: there is no way back now. Dat is niet zo erg, maar wel een beetje eng misschien.Toen ik klein was gingen we altijd heel veel naar mijn grootouders. Wat hield ik van hun. Opa was mijn held. Een vrachtwagen chauffeur, die in zijn vrije tijd altijd in de garage te vinden was. Groot, sterk. Altijd in voor een potje: Olleke Bolleke. Niets was hem te gek en hij deed alles voor ons. Op een dag heeft hij een poppenhuis voor mij gemaakt. Niet zomaar eentje, maar een exact replica van ons huis. Hij had de bouwtekeningen van mijn moeder gekregen en daarmee was hij aan de slag gegaan.

Wanneer neem je dat poppenhuis mee?

Een van de eerste dingen die mam aan mij vroeg toen ik zei dat ik uit huis ging. Het huis is lomp, zwaar en om eerlijk te zijn niet zo gemaakt om er ook daadwerkelijk mee te kunnen spelen. Toch heb ik dat altijd met liefde gedaan, en geen haar op mijn hoofd die er aan dacht om het ooit weg te gooien. Daarvoor was het mij iets te dierbaar. Dus natuurlijk was het logisch om gisteren ook gelijk het poppenhuis mee te nemen.

Vandaag ben ik ook nog vrij dus natuurlijk is het dan handig om dat ding gelijk een poetsbeurt te geven. Eerst maar eens de stofzuiger erbij gehaald, aangezien er meer spinnen in hebben gezeten de laatste jaren dan daadwerkelijke poppen. Een lap erover heen en ik moet zeggen dat het me reuze mee valt.

Het behang klopt niet meer, de kleuren van de deuren ook niet echt meer maar dat is niet erg.

Likje verf.

Ik kan dat natuurlijk zelf ook weer helemaal up to date maken. En dat zou mijn opa alleen maar geweldig hebben gevonden. Terwijl ik de mogelijkheden aan het bekijken was kwam er een golf van heimwee over me heen. Zoals ik al eerder schreef heb ik op het moment nog niet helemaal het gevoel dat ik thuis ben in mijn nieuwe huis, aangezien er nog niet zoveel herinneringen zijn. Eventjes voelde ik me weer 7, samen met mijn opa plannen maken en onderzoeken hoe we die plannen konden waarmaken. En toen besefte ik me, dat ik het stiekem zo slecht nog niet heb ;).


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Jeanine
3 maanden geleden

Ahh veel geluk in je nieuwe huis. Ik ken dat gevoel maar al te goed. En hoe gaaf om zo'n poppenhuis te hebben. Voor altijd koesteren.

Catje
3 maanden geleden

Dankjewel lieverd. Ja, super gaaf toch! Zal ik zeker voor altijd koesteren. Ben alleen bang dat er later niet veel mee zal worden gespeeld hahaha.
X