Home.


''Een huis bouwt men met mensen handen.
Een thuis met mensen harten.''

Het heeft eventjes geduurd maar ik denk dat ik me toch steeds meer thuis begin te voelen in ons eigen stekkie. 

Vreselijk vond ik het dat ik mijn eigen woning nog niet geheel als thuis zag.

Boerenmeid.

Okay, ik had dan niet mijn eigen tractor ofzo, maar ik kom oorspronkelijk wel uit een boerendorp. Het bestaat uit anderhalve straat, iedereen kent elkaar en wilde je naar de winkel dan moest je twee dorpen verderop zijn. Godzijdank was er dan wel een kroeg. Dat dan weer wel.
Ik heb het altijd heerlijk gevonden om daar te wonen. Wilde ik de drukte opzoeken dan kon ik gemakkelijk richting de stad, maar ik had altijd de rust om naar terug te komen. Het huis en het samen zijn met mijn familie maakte het natuurlijk ook tot een thuis, maar ik denk nu uiteindelijk dat het voornamelijk de herinneringen zijn die het voor mij doen. Of in een keer de weg naar huis vinden.

Verhuizing, samenwonen, diepe zucht.

Opeens verhuisde ik met mijn man naar een nieuwe omgeving. Daarvoor hadden we al samengewoond in een appartement, maar dit was nu echt! Toen we al samen woonde in het appartement, altijd ik wel altijd al een soort van back-up gevoel. Ik kon altijd terug naar ''huis''. 
Toen we ons eigen huis hadden gevonden, werden we gelijk verliefd en gelukkig werd ook gelijk ons bod geaccepteerd. We gingen samen verven, decoraties uitzoeken. De normale dingen. Maar toch miste ik stiekem iets.

Je begint langzaam aan dingen je eigen te maken. Fotolijstje hier, plant daar. Maar toch bleef het gevoel aan me knagen. Ik begon zelfs aan mezelf te twijfelen of ik het niet gewoon fout deed. En schuldig, dat ook. Het heeft dan ook 3 maanden geduurd voordat ik besefte dat sommige mensen gewoon iets meer tijd nodig hebben. Ik heb zelfs gelezen dat het bij sommige mensen ruim twee jaar kan duren!

Krampachtig vasthouden.

Ik was zo erg naar herinneringen aan het zoeken dat ik me niet eens had gerealiseerd dat die er simpelweg nog niet waren. Natuurlijk had ik in mijn ouderlijk huis genoeg mijlpalen meegemaakt, maar in ons eigen huis was ons eerste mijlpaal de dag dat we introkken. Daarna zijn we vast komen te zitten tussen werk/decoreren en repeat. Herinneringen komen vanzelf wel, maar je moet het ook de tijd geven.
En het gebeurd allemaal terwijl je het niet eens in de gaten hebt ;).


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.