Roze Olifanten


Yes! 2de blog is een feit!

Vandaag staat mijn vervolg blog online op www.strijkenissuf.nl. Hierin vertelde ik over mijn bindings en verlatingsangst. Nog belangrijker: mijn ervaring met Tramadol.

Last van een ontsteking.

Vorig jaar had ik een ontsteking (nog steeds trouwens) waar ik ONTZETTEND VEEL last van had. Na de zoveelste nachtelijke bezoeken op de spoedeisende hulp (3 uur 's nachts, man mee, God bless him) kreeg ik Tramadol voor geschreven. En dat is me toch een spul! Je wordt er slaperig van, lacherig, je ziet roze olifantjes en gelukkig had ik ook geen pijn meer! Mijn man vond het waarschijnlijk iets minder grappig.... Van lachkicks naar huilbuien. Van alleen maar willen slapen naar hem om 4 uur 's nachts wakker maken om te vertellen dat hij nooit meer, MAAR DAN OOK NOOIT MEER de wasmachine mocht volgooien met sponsjes. We hadden geen eens een wasmachine, maar dat maakte me niet uit, 

Marco Polo spelen in de supermarkt omdat ik weer eens was verdwaald bij een schap. (nuchter heb ik daar ook nog weleens last van hoor). En toen hadden we amper nog maar 3 maanden een relatie. Lekker spul hoor, die tramadol.

Gelukkig gaat het nu alweer wat beter.

De ontsteking is nu onder controle, ik slik niet meer zoveel pijnstillers (alleen nog een paar dagen na een behandeling) maar de na effecten merk ik soms nog wel. De paniek aanvallen zijn in die periode begonnen, in combinatie met een onverwerkte trauma. Daar heb ik nu dus ook nog steeds last van.
Sommige periode's slaap ik als een blok in slaap, andere nachten loop ik alleen maar te dromen. En mijn man? Dat arme joch weet soms ook niet wat hij moet doen. De keuze bestaat meestal uit: een knuffel geven of een slag voor m'n hersens.

We made it! So far atleast.

Toch heeft hij geen enkel moment gehad dat hij dacht fck it. Als ik twee stappen achteruit ging in plaats van een vooruit, dan was hij degene die zei: Kop op, je kunt het.
Terwijl het voor hem ook ontzettend zwaar is op dat soort momenten.
Nee, met mijn mannetje heb ik ontzettend veel geluk mee. Het is er een uit duizenden. 

So hopefully it's: Happily ever after.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.